Verbos separáveis em holandês: como funcionam
Muitos verbos holandeses têm duas partes: uma partícula (o voorvoegsel) e um verbo. Opstaan é op + staan. Na frase, eles costumam se separar: diz-se ik sta op, e não ik opsta. Esses verbos se chamam verbos separáveis. Em português não existe nada parecido, então vale aprender a regra com calma.
Quando o verbo se separa?
Em uma frase normal, o verbo fica na segunda posição e a partícula vai para o final:
- Ik sta om zeven uur op. (Eu acordo às sete horas.)
- Ik neem mijn paraplu mee. (Eu levo meu guarda-chuva.)
- De bus komt over vijf minuten aan. (O ônibus chega em cinco minutos.)
- Hij haalt zijn dochter van school op. (Ele busca a filha na escola.)
Na pergunta funciona do mesmo jeito: Doe je de deur open? (Você abre a porta?)
Na ordem também: Kom binnen. (Entre.) e Zet de tv uit. (Desligue a TV.)
Quando o verbo fica inteiro?
O verbo fica em uma peça só no infinitivo ou no final de uma oração subordinada:
- Depois de um verbo modal: Kun je mij vanavond terugbellen? (Você pode me ligar de volta hoje à noite?)
- Em oração subordinada: Ik weet dat hij vroeg opstaat. (Sei que ele acorda cedo.)
O tempo composto (voltooid tijd)
No tempo composto, ge- entra entre a partícula e o verbo, e tudo fica junto:
| Infinitivo | Particípio |
|---|---|
| opstaan | Ik ben opgestaan. |
| meenemen | Zij heeft haar tas meegenomen. |
| aankomen | De bus is aangekomen. |
| ophalen | Hij heeft zijn dochter opgehaald. |
| uitleggen | De leraar heeft de les uitgelegd. |
Atenção: nem todo verbo se separa
Verbos que começam com be-, ver-, ont-, her- ou ge- não se separam: Ik begrijp het, Hij vertelt een verhaal. Nos verbos separáveis, a sílaba tônica fica na partícula (OPstaan); nesses outros verbos, não (beGRIJpen).
Pratique
Preencha as palavras que faltam.